جریان شناسی سیاسی ایران

( دوره مشروطه طلبان تا دوره اصولگرایان)
(1386 - 1285)

فهرست 

کلیات
1- تعریف جریان شناسی
3- ضرورت ها و اهداف شناخت جریانات سیاسی
4- مدل جریان شناسی بر مبنای دین و مذهب
5- ادوار مهم تاریخ معاصر ایران و نقاط عطف

صورت بندی و آرایش جریانات سیاسی ایران
دوره اول: عصر مشروطه طلبان
دوره دوم: عصر ملی شدن صنعت نفت
دوره سوم: عصر نهضت امام خمینی(ره) و پیروزی انقلاب اسلامی
دوره چهارم: عصر جمهوری اسلامی تا دوم خرداد 76
دوره پنجم: عصر حاکمیت دوم خردادیها و اصلاح طلبان
دوره ششم: عصر حاکمیت اصولگرایان

مهم‌ترين احزاب و شخصيت‌هاي جريان ميانه :

  ـ حزب كارگزاران سازندگي، حزب تمدن اسلامي، حزب اعتدال و توسعه، حزب مردم سالاري، حزب رفاه ملت ايران و ... از مهم‌ترين احزاب جريان ميانه‌اند.

ـ از مهم‌ترين چهره‌هاي ميانه، آقايان هاشمي رفسنجاني، حسن روحاني، سيدمحمود دعايي، عبدالله نوري، محمد هاشمي، حسين مرعشي، محمدعلي نجفي، كرباسچي و ... مي‌باشند.

جريان‌شناسي سياسي ایران - عصر حاکمیت اصولگرایان

از مهم‌ترين شاخصه‌هاي فكري جريان ميانه؛ در ايدئولوژي آميزه‌اي از آموزه‌هاي ليبرالي و عملگرايي، عرف‌گرايي و سكولاريستي در رويكردها، نگاه به مدل‌هاي جهاني در اداره اقتصادي كشور، تساهل و تسامح و ديدگاه ليبرالي در مسايل فرهنگي و اجتماعي، غفلت از مسايل فرهنگي و عدالت‌خواهانه، گرايش به مواضع اعتدالي در سياست‌ خارجي و ... است.