استفاده از حرارت ناشي از سوختن گاز و ذوب موضعي محل اتصال (درز) قطعات فلزي باعث تحول بزرگ در اين فن شد و بر اين اساس روشهاي جوشكاري زيادي به وجود آمد .

جوشكاري را مي‌توان جز صنايع مادر به حساب آورد، زيرا كمتر كارخانه يا مؤسسه توليدي و صنعتي را مي‌توان يافت كه در آن حداقل يك كارگاه جوشكاري فعال وجود نداشته باشد . سرعت عمل ، ارزاني ، كيفيت خوب اتصال در مقايسه با پرچ و پيچ ، سبكي اتصال تمام شده و سادگي اجراي اتصال باعث پيشرفت و گسترش روزافزون صنعت جوشكاري شد .

دست‌اندركاران اين صنعت از شخصيت شغلي بالايي برخوردارند ، زيرا به طور مداوم با پيشرفت و تكامل همگام هستند . مؤسسات و انجمنهاي جوشكاري در تمام نقاط جهان در اين زمينه به كار تحقيق و بررسي مي‌پردازند و نتايج يافته‌هاي علمي و عملي خود را به صورت نشريات مختلف در دسترس علاقه‌مندان قرار مي‌دهند .

جوشكاري گاز

1- تعريف جوشكاري گاز :

حرارت لازم براي ذوب لبه قطعات مورد جوشكاري را مي‌توان از سوختن گاز تأمين كرد كه به اين روش اصطلاحاً جوشكاري گاز مي‌گويند .

در اين نوع جوشكاري به گازهاي روبه‌رو نياز داريم :

الف) گاز قابل احتراق

ب) اكسيژن عامل احتراق

- گازهاي قابل احتراق :

گازهاي مختلفي در جوشكاري به عنوان گاز مشتعل شونده مورد استفاده قرار مي‌گيرند كه مهمترين آنها عبارتند از :

1- ئيدروژن H2

2- پروپان C3H8

استيلن C2H2

4- گاز مَپ Maap

5- گاز طبيعي – شهري ، و گاز زغال

گازهاي فوق مي‌توانند به عنوان گاز سوختن در جوشكاري مورد استفاده قرار گيرند . هركدام از آنها ويژگي دارند و حرارت حاصل از احتراق آنها با هم فرق دارد. در اين ميان استيلن بهترين گاز از نظر حرارتي است و جوشكاري اكسي استيلن متداولترين و عمومي‌ترين روش جوشكاري گاز در ايران است .

2- استيلن C2H2

گاز استيلن هيدروكربوري است كه 3/92 درصد كربن و 7/7 درصد ئيدروژن دارد . بهترين حلال آن مايع استون است كه مي‌تواند در حرارت 15 درجه سانتيگراد و فشار معمولي ، 25 حجم استيلن را

و........