پس ملاحظه مي شود كه مجموعة سه گانه فوق (موتور+ارابه+پل) قدرت مانور لازم را براي نقل و انتقال بار در جهت طولي، عرضي و قائم در فضاي كارخانه را تأمين مي كنند. اين مجموعه بر روي تيرهاي زير سري (ريل) سوار مي‌شوند. در اينجا هدف تعيين اندازة بارهاي وارده از طرف جرثقيل به تيرهاي زير سري مي باشد.

بطور كلي در بارگذاري جرثقيل ها سه گروه بار در پيش رو داريم:

1- وزن ارابه P

2- وزن كالسكه

3- وزن پلهاي جرثقيل

بارهاي وارده در طرح و تعيين اسكلت فلزي

محاسبات اسكلت فلزي با تعيين تنشهاي بوجود آمده در يك وسيله در خلال كاركردنش آغاز مي گردد. اين تنها بر اساس بارهاي تعريف شده، در زير محاسبه خواهد شد.

الف) بارهاي اصلي وارده به قطعات اسكلت فلزي با فرض اينكه به صورت بار ساكن در خطرناكترين وضعيت بارگذاري قرار گرفته اند.

ب) بارهاي ناشي از حركات عمودي

ج) بارهاي ناشي از حركات افقي

د) بارهاي ناشي از تأثيرات جوي

اينك بارهاي مختلف، فاكتورهاي مورد نياز و روش عملي كاربرد محاسبات را به ترتيب بيان مي نمائيم.

بارگذاري: وزن بار بالا برده شده بعلاوه وزن لازم ديگر مثل (بلوك قرقره ها، قلابها، كالسكه، چنگك) مي باشد.

بار برده: وزن مرده قطعات عمل كننده به عنوان يك عضو از اسكلت كه شامل بار گاري نشود.

بارهاي اصلي:

- بارهاي ناشي از وزن مرده قطعات

- بارهاي ناشي از بار كاري

تمام قطعات متحرك فرض مي شوند كه در خطرناكترين وضعيت قرار گرفته اند. هر قطعه از اسكلت فلزي بر اساس موقعيتش و مقدار كاري كه بازاي آن ماكزيمم تنش در قطعه مورد نظر به وجود مي آيد طراحي مي شود.

بارهاي در ارتباط با حركات عمودي

- اين بارها از برداشتن بار كاري زياد يا كم بطور ناگهاني از شتاب حركات بالابري و از بارگذاري ضربه اي عمودي در امتداد مسير حركت به وجود مي آيند.

روش محاسبه:

تنش هاي وارده به اسكلت براي سه حالت بارگذاري تعريف شده (حالت كاري بدون وجود بار – حالت كاري با حداقل مقدار وجود بار – حالت بارگذاري استثنايي) تعيين مي‌شود به منظور ممانعت از شكست لازم است كنترلي از نظر ضريب اطمينان V نسبت به تنش هاي بحراني با در نظر گرفتن سه حالت ممكن