طبيعت ومعماري خوزستان ، دزفول

كوه‌هاي مرتفع رشته جبال زاگرس در حاشيه شرقي و شمالي دشت خوزستان رودخانه‌هاي پر آبي را به اين دشت سرازير كرده است و وجود خاك رسوبي و حاصلخيزي كه بيشتر اين دشت را فرا گرفته موقعيت كم نظيري از نظر حاصلخيزي براي اين منطقه ايجاد كرده است ساكنان اين دشت چه در دورانهاي باستاني و چه در اعصار تاريخي توانسته‌اند با وسائل مصنوعي مانند سدها ، آبراه‌ها ، آب را در سطح زمين جاري كنند و در اين دشت وسيع به پيشرفت‌هاي چشمگيري نايل آيند و مراكز اجتماعي و كشاورزي بزرگي در آن تشكيل دهند از نظر پستي و بلندي خوزستان را مي توان به دو منطقه كوهستاني و جلگه‌اي تقسيم نمود .

منطقه كوهستاني به طور عمده در شمال شرقي و شرق استان قرار گرفته و حدود مساحت كل استان را شامل مي شود ومنطقه جلگه‌اي در خوزستان از جنوب دزفول ، مسجد سليمان ، رامهرمز و بهبهان آغاز شده تا كرانه‌هاي خليج فارس و اروندرود ادامه دارد اين جلگه‌ها داراي شيب كم است و در برخي از نقاط آن گنبدهاي نمكي وجود دارد كه در شور كردن اراضي آب‌ها نقش عمده‌اي دارد وسعت اين منطقه تقريباً 65 درصد مساحت كل استان مي باشد آب و هواي خوزستان در مناطق كوهستاني مرتفع با تابستان‌هاي معتدل و زمستان هاي سرد و در نواحي كوهپايه اي داراي آب و هواي نيمه بياباني و در نواحي جلگه اي و پست هر چه به سمت جنوب شرق پيش رويم خصوصيات آب و هوا از نيمه بياباني

و كناره اي تبديل مي شود و منابع آبهاي سطحي خوزستان كه داراي ارزش والايي در اقتصاد ايران مي باشد شامل پنج رود خانه اصلي كارون ، دز ، كرخه ، جراحي ، هنديجان است كه ميانگين حجم سالانه آبهاي سطحي معادل 5/33 متر مكعب برآورد گرديده است و تاكنون سدهاي بزرگي مانند دز روي رودخانه دز و سد شهيد عباس پور بر روي رودخانه كارون و سدهاي تنظيمي و انحرافي

و.......