رفتار مبتني بر اعتماد زماني رخ مي‍دهد كه يك شخص با يك مسير مبهم مواجه مي‍شود كه نتيجه انتخاب او مي‍تواند خوب و يا بد باشد و نتيجه خوب يا بد به عمل شخص ديگري وابسته است. زياني كه نتيجه بد وارد مي‍سازد بيشتر از سودي است كه نتيجه خوب براي ما دارد. حال اگر شخص بخواهد اين مسير را انتخاب كند، در واقع يك انتخاب بر مبناي اعتماد انجام داده است و اگر اين مسير را انتخاب نكند، او عدم اعتماد را پيشه كرده است (Morton Deutsch, 1962).

اعتماد، احتمال ذهني است كه شخص A انتظار دارد شخص B عملي انجام دهد كه منجر به شادكامي او گردد (Gambetta, 1988).

اعتماد، محدوده و وسعتي است كه يك طرف مايل است در يك موقعيت همراه با يك احساس امنيت به طرف ديگر وابسته باشد و حتي نتايج منفي براي اين اعتماد ممكن است (McKnigh, 1996 و Chervany).