گلی ترقی یکی از محبوب‌ترین نویسندگان ایران پس از انقلاب است که با داستان‌های خاطره‌گونه‌اش شناخته می‌شود. اگرچه شخصیت‌های اصلی داستان‌های او را زنان میانسال تشکیل می دهند اما عنصری در داستان‌های او هست که باعث می‌شود مردان و زنان در سنین مختلف خواننده رمان‌ها و داستان‌های کوتاه او باشند. او به هویت، گذشته، تهران دهه‌های پیش، خاطره‌ها و آدم‌های دیروز توجه می‌کند و داستان‌هایش را از میان روابط و حوادث واقعی و تجربه شده برمی‌گزیند. یکی از داستان‌های او توسط داریوش مهرجویی به فیلم تبدیل شد: درخت گلابی.
این کتاب شامل هفت داستان به‌هم پیوستهٔ خاطره‌گونه است که در سال ۱۳۸۱ منتشر شد. مکان و زمان وقوع داستان‌ها پاریس و تهران در اواخر دههٔ ۱۳۲۰ تا ۱۳۶۷ است.