3تا6 ساله‌ها: وقتی از آنان پرسیده شد که آیا با دوربین قوی می‌توان خدا را دید بیش از نیمی از آنان پاسخ مثبت داده‌اند و بقیه نیز دلایل خود را در نداشتن دوربین یا بالاتر بودن خدا دانسته‌اند. پاسخ‌های کودکان به این سؤال نشان می‌دهد که به تصور آنها خدا را می‌توان دید.

 

زمانی که کودک وارد سن مدرسه می‌شود به تدریج توان غلبه بر محدودیت‌های فکری دوره قبل را پیدا می‌کند. مثلاً می‌تواند از چند بعد به پدیده‌ها بنگرد و همچنین از حالت خودمحوری‌اش کاسته می‌شود.

کودکان دبستانی تلاش می‌کنند خدا را به عنوان یک انسان فرض کنند، یک انسان خارق‌العاده و اعجاب برانگیز. توجیهات آنها گاهی مادی و خام، و گاهی فوق مادی می‌شود. مثلاً گاهی خدا راقابل مشاهدهوَبه شکل آتش و نور و گاهی نامرئی می‌پندارند و این مسئله بیانگر آن است که کودک بین مرحله تفکر شهودی و عینی دست و پا میزند.

و........