گياه آلوئه

نام علمي: Aloe Ferox خانواده: ALOEACEAE

گياه آپارتماني با برگ‌هاي روزت و گوشتي و در حاشيه خاردار مي‌باشد و تا 45 سانتي‌متر رشد مي‌كند در تابستان گل‌هاي خوشه‌اي قرمز رنگ آن ظاهر مي‌شود.

نيازها: به مكان كاملاً آفتابي و خاك گلداني لومي و آبياري مرتب نياز دارد و دوره استراحت گياه كمتر آبياري مي‌شود. در دوره رشد 2 يا 3 بار با كود مايع تغذيه مي‌شود. حداقل دماي قابل تحمل ان 10 درجه سانتي‌گراد مي‌باشد.

ازدياد: از طريق كاشت بذر در بهار و جدا كردن و كاشت پاجوش در اواخر بهار يا اوايل تابستان امكان پذير است.

گياه آلوئه Aloe كه به نام شاخ بزي معروف است، در منزل و آپارتمان قابل نگهداري است. آلوئه‌ورا Aloe Vera گونه وحشي اين خانواده است كه گرچه زينتي نيست اما معروف و پربها است و يكي از منابع بسيار خوب مواد دارويي و بهداشتي است.

آلوئه ساپوناريا گونه ديگري از گياه آلوئه است كه برگهاي گوشتي، مثلثي شكل با نقش و نگارهاي سبز رنگ پريده دارد. اين گياه بسيار زيبا بوسيله قلمه‌هاي ساقه تكثير مي‌شود و آن را در يك محيط پرنور پرورش مي‌دهند.

آلوئه فرگرنس يا آلوئه برگ درشت، و آلوئه درختي از ديگر انواع گياه آلوئه بشمار مي‌روند.

در ميان آلوئه‌ها سايوناريا و آلوئه آربورسنس Aloe arborsence در منزل كشت و كار مناسب‌تر و سريع‌تري دارند. تكثير گياهان آلوئه بوسيله قلمه، ساقه و بذر امكان پذير است. گياه آلوئه شاخه گل دهنده زيبا با گلهاي نارنجي دارد وقتي گلهاي نارنجي به بذر تبديل مي‌شوند، قابل رويش و جوانه زدن هستند. آلوئه ورا Aloe vera بوسيله تقسيم بوته و بذر تكثير مي‌شود. در آلوئه‌هاي ديگر امكان بوجود آمدن پاجوش در روي ريشه‌هاي اصلي كمتر از گياه آلوئه‌ورا است.

تاريخچه گياه «آلوئه‌ورا» يا «صبر زرد» و اثرات دارويي آن به 6 هزار سال قبل باز مي‌گردد. از گذشته‌هاي دور، ژل اين گياه براي درمان زخم‌هاي عفوني و ترميم سوختگي و بريدگي مورد استفاده بوده است.

با پيشرفت علم داروسازي و شناخت خواص دارويي گياهان در نيمه قرن بيستم، ماده مسهل حاصل از عصاره برگ آلوئه شناخته شد و ساليان طولاني اين گياه براي استخراج مسهل قوي آن در جزاير كارائيب بطور مصنوعي كاشته مي‌شد. براساس اظهار نظر سالخوردگان قشمي،گياه آلوئه ورا يا «صبر زرد» از ساليان طولاني در جزيره قشم وجود داشته است و خاستگاه آن آفريقا است. به نظر مي رسد، در طي قرون گذشته اين گياه توسط بازرگانان يا جهانگشايان به جزيره قشم حمل شده و با سازگاري با شرايط آب و هواي قشم و به علت اثرات شفا بخش آن به گياه معجزه‌گر مشهور شده است.

«صبر»نام فارسي آن است و صرفنطر از مصارف درماني آن توسط افراد بومي،آن را روي قبرها مي‌‌كارند و نشانه‌اي از محل خاكسپاري كسي است كه فوت شده است. برگزيدن نام صبر براي اين گياه نيز احتمالأايجاد آرامش وصبر براي بازماندگان است .در جزيره قشم تراكم بسيار زياد گياه را در قبرستان قديم شهر «سوزا »به صورت چند هكتار فشرده كه عملا قبرها را كاملا در بر گرفته است ،مي توان مشاهده كرد .