پيشگفتار

فصل اول: هنر صدر مسيحيت

فصل دوم: معماري

فصل سوم: موزاييك و نقاشي

فصل چهارم: نسخه تذهيب كاري شده

فصل پنجم: پيكر تراشي و صنايع دستي

فصل ششم: هنر بيزانسي

فصل هفتم: راونا

فصل هشتم: نقاشي و پيكر تراشي

فهرست منابع و مآخذ

تصاوير

در رم ،‌مقابر دخمه‌اي به صورت تونلهايي در لايه متخلخل خاك توفا كه سازندگان قديمي شهرهاي مردگان در دورة‌ اتروسكها از خواص عاليش بهره‌ها گرفته بودند،‌ ساخته مي‌شدند . پس از آنكه قطعه زميني براي گورستان برگزيده مي‌شد دالاني به پهناي 90 تا 120 سانتي‌متر و فاصله مناسبي از سطح زمين، دور تا دور آن حفر مي‌كردند. در سطح ديوارهاي جانبي اين دالانها، تورفتگيهايي به موازات محور دالان براي نگهداري از اجساد مردگان گشوده مي‌شد؛ اين تورفتگيها كه لوكوس ناميده مي‌شدند مانند طاقچه هايي بر روي يكديگر كنده مي‌شدند. غالباً اتاقهاي كوچكي به نام كوبيكولوم به عنوان نماز خانه‌ي تدفيني در ديوارها ساخته مي‌شدند و طاق بندي متفاوتي داشتند. وقتي دالانهاي پيراموني اوليه پر از لوكولوس و كوبيكولوم مي‌شدند دالانهاي ديگري عمود بر آنها حفر مي‌كردند، و اين روند تا جايي كه فضاي جانبي اجازه مي‌داد ادامه پيدا مي‌كرد. آنگاه سطوح يا لايه هايي پايين‌تر را حفاري و از طريق پلكانهايي به يكديگر متصل مي‌كردند

و تعداد لايه هاي مزبور در بعضي از شبكه ها تا پنج طبقه مي‌رسيد. وقتي محوطه‌هاي تدفيني مجاور متعلق به اعضاي يك انجمن اخوت مسيحي يا اهدايي يا خريداري شده در اختيار عدة‌واحدي قرار مي گرفت، ميان گورستانهاي مربوط راه‌هاي ارتباطي گشوده مي‌شد و بروستعشان افزوده مي‌شد. پس از اعلام رسميت اين مسيحي ،‌ساختن مقابر دخمه‌اي از رواج افتاد و از آنچه ساخته شده بود به عنوان مكانهاي مقدس يادگار شهداي بزرگ ،‌و زيارتگاهي براي دينداران استفاده مي‌شد. تصوير (2-1)