اين مقاله چه گروههايي را تحت پوشش قرار مي دهد؟

 اين مقاله جزئيات اجرايي مورد نياز براي محيط هايي كه فرد به تنهايي در آن مشغول بكار است را مطرح مي نمايد (براي مثال روشهاي برقراري تماس و اطمينان از حضور سالم و ايمن كارگر در محل كار و همچنين بررسي و ارزيابي خطرات موجود در محيط كارگر).

 3- مثالهايي از فعاليتهاي پر خطر و كم خطر

 در اغلب موارد كارهايي را كه داراي ريسك خطر بالاتري هستند هرگز نبايستي بوسيله يك كارگر تنها انجام گيرد نمونه اي از فعاليتهاي مذكور به شرح ذيل مي باشد.

 - كار در ارتفاعات و بلنديها

 - كار در فضاهاي بسته (از قبيل تانكها، سيلوهاي آرد يا آسانسورها، كانالهاي زيرزميني و غيره)

 - كار با خطوط جريان الكتريسته

 - كار با ابزار خطرناك مثل اره برقي

 - كار با مواد و اشيا خطرناك

 - كار با مواد در فشار بالا

 - و بصورت كلي جايي كه كار آن داراي پتانسيل بالقوه خطر مي باشد جزء كارهاي خطرناك محسوب مي شود.

 ٭و موارديكه داراي ريسك خطر كمتري هستند نظير:

 - عمليتاتهاي سرويس و نگهداري (بجز دستگاههاي روشن و يا آنهائيكه داراي پتانسيل خطر مي باشد)

 - عمليتاتهاي ديده باني و مراقبت

 - سرايداري و بطور كل حفاظت و نگهداري

 - كارهاي پشت ميزي (كارهاي اداري)

  4- براي رعايت موارد ايمني در محيطهاي كار انفرادي چه اقداماتي بايد انجام داد؟

 قوانين و آئين نامه هاي مربوطه را بررسي نموده و برخي اختيارات قانوني مرتبط با اين موضوع را مشخص كنيد تعدادي از مراحلي كه مي توان توسط آنها ايمني كار در

محيط هاي كار انفرادي را بررسي نمود به شرح ذيل مي باشد.

منبع: مركز ايمني و بهداشت حرفه اي كانادا (CCOHS)

«كار كردن انفرادي»

 1- كار كردن به تنهايي به چه معناست؟

 فردي كه به تنهايي در جايي مشغول به كار است بطوريكه كسي او را نمي بيند و يا صداي او را نمي شنوند و يا اينكه در طول زمان كاري كسي به او مراجعه نمي كند از موارد محيطهاي كار انفرادي محسوب مي شود. اين مسئله از اهميت خاصي برخوردار است و به همين منظور بايد تمامي موقعيتها بدقت مورد بررسي و توجه قرار گيرد.