مقدمه :

خصوصيت امريكايي ها قانون شكني و بي توجهي به حقوق و معاهدات بين المللي است. هر چند قانون شكني امريكايي‌ها به منزله شكست عراق در توافقنامه نيست، لكن نوعي بي‌اعتمادي همواره بر فضاي عراق و توافقنامه حاكم است و امريكا در ايجاد بهانه هاي جديد براي بر هم زدن قواعد و تعقيب هدفهاي سلطه جويانه مشكلي ندارد.

 چکیده :

پس از پايان جنگ سرد وفروپاشي تركيب بندي قدرت در سطح بين المللي ، ايالات متحده همواره در پي كسب جايگاه برتر و القاي قدرت هژموني خود بوده است اتخاذ استراتژي‌خاورميانه بزگ وطرح دمكراتيزه كردن ساختار هاي سياسي در اين منطقه ، به ويژه اقدامات وراهبرد هاي سخت ونرم اين كشور در عراق مويد اين واقعيت است.

 يكجانبه گرايي آمريكا در برخورد با مسايل منطقه اي تحت پوشش تروريسم و بنيادگرايي اسلامي سالهاست كه افغانستان، عراق و ايران را تحت انواع فشارها قرار داده و اكنون نيز آمريكايي ها با تكيه به تجربه الگوي ژاپن پس ازجنگ‌،براي استمرار حضور در اين منطقه درصدد قانوني كردن و رسميت يافتن چنين حضوري،در چار چوب توافقنامه استعماري هستنند.

 قرارداد امنيتي عراق و آمريكا در ادامه سياست سلطه جويانه اين كشور در منطقه خاورميانه، نه تنها عراق را براي مدتي طولاني تحت نفوذ مستقيم آمريكا قرار مي دهد بلكه ساير اهداف آمريكا در خاورميانه را نيز پوشش مي دهد.

 در دوران جنگ سرد و رقابت سياسي و نظامي ميان دو بلوك شرق و غرب، انعقاد چنين پيمان هايي قابل توجيه بود. بسياري از دولت هاي منطقه با شوروي سابق و برخي نيز با آمريكا پيمان هاي نظامي داشتند. به هر صورت قراردادها و پيمان هاي نظامي و امنيتي دوران جنگ سرد تابع منطق موازنه قدرت بود و تا اندازه اي به ايجاد تعادل قدرت ها در منطقه كمك مي كرد هر چند در مواردي موجب بروز جنگ و درگيري ميان كشورهاي منطقه به نيابت از جانب قدرت هاي برتر مي گرديد.

 اكنون كه جنگ سرد به پايان رسيده، دولت آمريكا، به عنوان يك قدرت برتر، در كل منطقه اعمال نفوذ و قدرت مي كند و از موضع نظامي- اقتصادي برتر، به دنبال تثبيت موقعيت و حضور ارباب منشانه خود و ايجاد "خاورميانه بزرگ" است.

 و..........