بخش هایی از محتوا

انجماد آلياژها هميشه در يك بازده دمايي به نام دامنه انجمادي رخ مي دهد. كاهش دما، فاز جامد جوانه زده و در قالب دانه هايي (معمولاً به شكل دندريتي) رشد مي كند و از يك نقطه معين دربازه دمايي، دانه ها ابتدا با حس كردن حضور دانه هاي مجاور وسپس با برخورد و تماس و پل زدن با آنها و در نهايت با شكل دهي يك اسكلت پيوسته از فاز جامد، با يكديگر تداخل و فعل و انفعال مي كنند. دمايي كه در آن دانه ها شروع به تداخل با يكديگر مي كنند نقطه همدوي و پيوستگي1 نام دارد و دمايي كه در آن شبكه پيوسته جامد شكل مي گيرد نقطه صلبيت2 نام دارد.

بديهي است كه رفتار ترمومكانيكي بدنه نيمه جامد وابستگي زيادي به خواص مكانيكي آن دارد. از طرفي، خواص اين بدنه (استحكام و انعطاف پذيري) قرار دارد و در طرف ديگرتنش ها و كرنش هاي اعمال شده به آن در هنگام فرآيند انجماد و ناشي شده از انقباضض انجمادي، فشار متالواستاتيك (فشار فلز مايع ) ، انقباض حرارتي ممانعت شده و غير آزاد، گراديان حرارتي و غيره وجود دارند.

يك آلياژ با دامنه انجمادي بزرگ، پارگي گرم را ترقي مي دهد، از آنجائيكه يك چنين آلياژي زمان بيشتري را در ناحيه آسيب پذيري كه در آن فيلم هاي مذاب نازك ما بين دندريتها وجود دارند، سپري مي كنند. توزيع فيلم مذاب توسط زاويه دو سطحي تعيين مي شود.

و.........