عمده ويژگى‏هاى شخصيتى و روانشناختى كارآفرينان را مى‏توان خلاقيت و نوآورى‏، نياز به توفيق، مخاطره پذيرى، خلاقيت و نوآورى، مسئوليت پذيرى، استقلال‏طلبى، داراى مركز كنترل درونى‏ بصيرت، كاردان، پرتلاش، داراى اعتماد به نفس، دستاوردگرايى و هدف‌گرايى نام برد.

.....

«شومپيتر» عقيده داشت كه افرادى در بين ساير آحاد جامعه با خطرپذيرى اقدام به نوآورى كرده و با نوآورى آنها، فرآیند تخريب خلاق در درون نظام اقتصادى كامل شده و به اين ترتيب رشد و توسعه اقتصادى در اين نظام امكان‏پذير مى‏شود. به عبارت ديگر با فرآیند تخريب خلاق، مدام سازمان‌هاى كهنه و كم تحرك و با بهره‏ورى پايين، تخريب مى‏شوند و سازمان جديد جاى آنها را مى‏گيرند، اما اين جايگزينى با يك پديده خلاق توأم مى‏باشد. يعنى سازمان‌هاى جديد با ارایه‏ی محصول و خدمات جديد سبب تخريب سازمان‌هاى قبلى مى‏شوند و اين پديده منجر به بهبود وضعيت زندگى افراد جامعه و در نهايت توسعه اقتصادى مى‏شود.

«پيتر دراكر» مى‏گويد وجود نوآورى در كارآفرينى به قدرى ضرورى است كه مى‏توان ادعا نمود، كارآفرينى بدون آن وجود ندارد و خلاقيت نيز بدون نوآورى نتيجه ‏اى را حاصل نمى ‏نمايد. بنابراين در اين قسمت به تشريح تعاريف، انواع فرآیند و سطوح نوآورى پرداخته مى ‏شود.

 و...........