خلاصه:

قیر در راهسازی بعنوان یک نوع پوشش حافظتی و بعنوان یک عامل چسباننده در صنعت ساختمان بکار برده میشود. در بسیاری از فعالیتهای رایج در این زمینه قیر در حدود ۲۰۰-۱۰۰ درجه سلسيوس حرارت داده میشود تا به اندازه کافی جهت اختلاط با مصالح دانه ای روان گردد. مخلوطهای گرم بایستی بصورت گرم ذخیره، حمل و استفاده گردند در غیر اینصورت کارایی خود را از دست می دهند. ظرفیت نهایی راه احداث شده همزمان با سرد شدن مخلوط پخش شده بهبود می یابد. گاهی قیر را با حلالهای نفتی همانند کروزون امتزاج می دهند تا روان گردد و در اینصورت مقاومت نهایی مصالح همزمان با تبخیر حلال پدید می آید. قیر های امولسیون دستاوردی نو برای جایگزینی قیرهای محلول یا برگشتی میباشند.

در این شیوه ذرات قیر درون آب بصورت معلق در می آیند. امولسيون قابلیت استفاده با مصالح سرد و مرطوب را نیز دارا میباشد. مقاومت نهایی مصالح بکار گرفته شده در سازه راه همزمان با شکستن امولسيون، یکپارچه شدن ذرات توزیع شده قیر و حذف آب از سیستم بهبود می یابد.

در بسیاری از موارد کاربرد قيرها در راهسازی، قیرهای امولسیون از قیرهای محلول یا برگشتی ایمن تر و از نظر زیست محیطی مناسبتر میباشند از آنجا که احتمال آتش سوزی و تصائد گازهای زیان آور بسیار کمتر بوده و اجرای آن نیز به مصرف انرژی کمتری نیاز دارد. | در این تحقیق سعی گردیده تا به بررسی جنبه های مختلف قیر امولسیون از لحاظ تئوری و کاربردی پرداخته شود.