جزوه آزمايشگاه شيمي تجزيه دستگاھي

بعضی از قسمت های محتوا

آھن به روش اسپكتروفتومتري
تعريف اسپكتروفتومتري:
اسپكتروفتومتري يك روش تجزيه دستگاھي است كه در آن تابش الكترومغناطيسي در ناحيه مرئي و ماورا بنفش جذب ماده مي شود، و از روي شدت جذب مقدار ماده تعيين مي شود.

قسمتھاي مختلف دستگاه اسپكتروفتومتر
-1 منابع تابش معمولي در اسپكتروفتومتري
340-1000nm (Visible) - لامپ تنگستن براي ناحيه مرئي
190-370nm (Uv) - لامپ دتريوم براي ناحيه ماورا بنفش
-2 منوكروماتور
prism - منشور
grating - شبكه
-3 سل يا محل نمونه
- شيشه و پلاستيك براي ناحيه مرئي
- كوارتز براي ناحيه ماورابنفش

طرز تعيين غلظت يك ماده توسط اسپكتروفتومتري
1 تھيه محلول بلانك ( يا محلولي كه داراي تمامي گونه ھا بغير از گونه
A= مورد نظراست) 0
2 تھيه نمونه ھاي استاندارد از گونه موردنظر با غلظتھاي مشخص
C1, C2, C3, C4, …
3 قرائت جذب محلولھاي استاندارد
As1, As2, As3, As4, …
4 رسم جذب برحسب غلظتھاي استاندارد و بدست آوردن نمودار

محلولھاي لازم
% 10 w/v -1 ھيدروكسيل آمين ھيدروكلرايد
% 0.25 w/v -2 محلول 10،1 فنانترولين
pH=3.5, C=0.2 M -3 محلول بافر سديم استات
1000 ppm 40 ppm Fe -4 محلول استاندارد

در طول موج آزمايشي اندازه گيري براي كمپلكس، واكنشگرھا نيز
داراي جذب ھستند لذا بايستي غلظت واكنشگر در حد معيني
نگھداشته شود.
زياد مي blank اگر غلظت واكنشگر خيلي زياد شود جذب محلول
شود حساسيت كم اگر غلظت واكنشگر خيلي کم شود ميزان تشكيل
كمپلكس كم مي شود حساسيت كم