اقدام پژوهی دبیردینی چگونه توانستم کمرویی را در شهاب برطرف سازم؟

یکی از مسایلی که در بسیاری از کودکان و حتّی بزرگ ترها ملاحظه می کنیم مسأله کمرویی آنهاست که از نظر تربیتی به عنوان یک مشکل قابل طرح و بررسی است و برای فرد و اولیای او دشواری هایی پدید می آورد.

چه بسیارند افرادی که در همه جوامع از کمرویی و شرم و حیای افراطی خود رنج برده و در عرصه حیات اجتماعی شیوه انزوا و گوشه گیری را در پیش می گیرند. اینان افرادی هستند که وقتی در میان جمع قرار می گیرند دچار رنگ پریدگی شده و اگر بخواهند ابراز عقیده ای داشته باشند شدیداً به خود می پیچند زندگی­شان توأم با رنج و عذاب و روش کار و تلاش­شان بسیار محرمانه و توأم با احساس کمبود و شرمساری است. اصولاً خجالت یا کمرویی یک عاطفه اجتماعی است. آثار و علائم این حالت بیشتر در جمع افراد است ه در شخص ظاهر می شود و این حالت از احساس خود کم بینی سرچشمه می گیرد و در برخی موارد آن قدر شدّت می یابد که تمامی شخصیت فرد را تحت تأثیر قرار می دهد. بطوریکه چنین فردی از انجام اعمال روزمره در زندگی اجتماعی باز می ماند و بسیاری از موقعیت ها و فرصت های اجتماعی خود را به سادگی از کف می دهد.

اقدام پژوهی دبیردینی چگونه توانستم کمرویی را در شهاب برطرف سازم؟در قالب ورد و قابل ویرایش در 23صفحه بهترین نمونه در فضای مجازی مقدمه
اکثر دبیران و مسوولان مدارس، در طول خدمت آموزشگاهی خود با دانش آموزانی برخورد می کنند که رفتارهایی متفاوت با سایر همکلاسان از خود نشان می دهند. یکی از این رفتارها که نگرانی بزرگترها را برمی انگیزد مشکل کمرویی و گوشه گیری دانش آموزان است که در گستره وسیعی جای می گیرد که با سکون، سکوت، غمگینی و درخود فرورفتگی...